جشن‌های مذهبی زرتشتیان

جشن و جشنواره از ویژگی‌های کیش زرتشتی است. در این کیش، وظیفه شاد بودن و نشاط داشتن، از واجبات دینی است. در آیین زرتشتی، روزه گرفتن مرسوم نیست، زیرا بر طبق اصول آن، گرسنگی نیز مانند اندوه، از وجوه مشخصه اهریمن است، پس تمام جشن‌های دینی همراه با ضیافت و سرود و پایکوبی و بسیاری از آداب و رسوم لطیف دیگر است. نیایش گروهی از کارهایی است که انجام آن در این جشن‌ها واجب است و نیایشگر نه تنها باید از ته دل پاک شده باشد، بلکه باید از نظر ظاهری و جسمی نیز پاک و تمیز باشد. به طور کلی زرتشتیان برپا کردن جشن را امری ثواب می‌دانسته‌اند، اما 7 جشن بوده که همواره برپایی آنها جزو واجبات دینی بوده است. این جشن‌ها عبارت بودند از 6 جشن که در روزگار ساسانیان به نام گاهنبار شناخته می‌شدند که گفته شده خود زرتشت آنها را بنیانگذاری کرده است. جشن هفتم، جشن نوروز است که راهنمای سال نو بوده است. نوروز، اوج جشن‌های هفتگانه بوده که مستقیماً با زیربنای آموزه‌های زرتشت درباره 7 آفرینش و 7 امشاسپندان (متولیان 7 خلقت کیهان) مربوط می‌شود. ساختار سال عبادی زرتشتی با این 7 جشن بنا شده و مراد از ایجاد آن، کمک به نقش بستن آموزه‌های زرتشتی در ذهن پیروان این کیش بوده است. جشن‌های مربوط به گاهنبارها در آغاز، نیمه و یا پایان هر فصل برگزار می‌شود. گاهنبارهای ششگانه عبارت‌اند از: میدیو زرم‌گاه: آفرینش آسمان (نیمه بهار، اردیبهشت ماه) میدیو شهم‌گاه: آفرینش آب (نیمه تابستان، تیرماه) پیتی شهم‌گاه: آفرینش زمین (پایان تابستان، شهریور ماه) ایا سرم‌گاه: آفرینش گیاهان (اول پاییز، مهر ماه) مید یارم‌گاه: آفرینش جانوران (نیمه زمستان، دی ماه) همس پت میدیم‌گاه: آفرینش انسان (پایان زمستان، اسفند ماه) گاهنبارها 6 چهره دارند و هر چهره 5 روز طول می‌کشد و جمعاً 30 روز سال به 6 گاهنبار اختصاص دارد

جشن‌ها و آیین‌ها

جشن بهاربُد

و روز پیام‌آوری زرتشت

California Zoroastrian Center.htm

نفود دین زرتشتی در ادیان دیگر

پژوهشگران و متخصصان درزمینه ادیان تطبیقی تاکید دارند که مدهب زرتشتی  که مدهب رسمی و مسلط و درعین حال دارای تسامح برای بیش از 1000 سال بوده، نفود بسیار عمیقی بر دیگر ادیان و مداهب درملل و کشورهای همجوار خود داشته است. این ادیان طیف وسیعی از  هندوییسم و بودیسم گرفته تا ادیان سامی همانند یهود، مسیحیت و اسلام را در بر می گیرد.

دردوره کورش کبیر که خود از پیروان زرتشت بود، روابط بسیار نزدیکی میان آیین زرتشتی و مردمان بابل برقرار شد که طی آن کورش کبیر درسال 539 پیش از میلادف یهودیان را ا ز اسارت آزاد کرد. از آن هنگام تاکنون ایران  بهشت یهودیان تبعید شده از وطن و  نیز مسیحیانی  بود که به سبب آیین خود، در سززمین روم در رنج و شکنجه بودند.

چند نکته تاریخی

            -نخستین اعلامیه حقوق بشر  کوروش کبیر که تاکنون در سرتاسر جهان شناخته شده توسط کوروش کبیر پادشاه ایران در حدود 2500 سال پیش اعلام شده است.

             -هنگامی که برده داری یک هنحار و رسم عادی و پدیرفته شده در بسیاری از حوامع جهان بود، در سرزمین ایران باستان نه تنها برده داری  ممنوع بود بلکه به  هر کارگر ایرانی یا خارجی و نیز برای هر زن کارگر دستمرد پرداخت می شد و زنان کارگر برای ادای وظایف مادری نیز از حق مرخصی برخوردار بودند.

-    در آیین زرتشتی زنان و مردان دارای حقوق برابر بودند و زنان حتی به مقامات بالای نظامی و حتی حکومت و کشورداری نیز دست می یافتند.

مراکز اینترنتی:

- اخبار سایت یتااهو

- سایت اخبار زرتشتیان

- هفته نامه ی امرداد

- انجمن جهانی زرتشتیان

ايران،سرزمين اساتير سيستان،جايگاه زرتشت پيامبر

خاستگاه قيام يعقوب ليث صفاري

از گذشته هاي دور تاكنون ، افتخار باليدن به استوره ها و قهرمانان حماسي در جوامع بشري هميشه و در همه حال اصلي جدائي ناپذير از تمدنها و فرهنگهاي ملل و اقوام گوناگون است. پيداست كه اين نگرش وامدار فطرت بشري است و ادمي از همان هنگام كه تمدن يافت به گونه اي فطري به استوره ها دست يافت تا به نوعي كاستيهاي فيزيكي و ضعفهاي دروني خود را جبران كند. به واسطه انها به توانائيهايش ، فراتر از انچه در خود داشت برسد و براي دوري از ضعفهايش از اين قهرمانان خيالي بهره هاي فراوان ببرد و گاه پا را فراتر بنهد و در روحياتش احساس نزديكي به ان اُسوه ها و يا اُعجوبه هاي اساطيري ايجاد كند. اين روند ادامه يافت تا در سايه ظهور دينهاي بزرگ اسماني از بين رفت و در بسياري از جهات اديان اسماني به استوره ها جهتي مردمي تر و هدفمنددارتر ارائه كردند. مانند داستانهاي حماسي شاهنامه كه در اين اثر شكوهمند قهرمانان و پهلوانان از ايزد يكتا(اهورامزدا)براي غلبه بر ديوان و اهريمنان ياري مي جويند.